Self-Canonizing Critics: T.S. Eliot and J.M. Coetzee

Abstract

I attempt to place Eliot's theory of the classic and of culture into historical context in order to show that Coetzee's recent concern with these issues uncritically repeats elements of a conservative aesthetic ideology. This ideology proposes a view of history that has political implications, and highlighting it allows us to glimpse the presup­positions that must be negotiated if literary history is to approach its subject without pre-empting it.

Opsomming
Ek probeer om Eliot se teorie oor die • Klassieke literêrere teks en oor kultuur in historiese konteks te plaas, met die doel om aan te toon dat Coetzee se onlangse bemoeienis met hierdie kwessies 'n onkritiese herhaling is van elemente uit 'n konserwatiewe estetiese ideologie. Hierdie ideologie het ten doel 'n siening van geskiedenis met politieke implikasies, en deur daarop te fokus, gee dit ons insig in die voorveronderstellings wat ter sprake kan kom, indien literatuurgeskiedenis sy onderwerp wil benader sonder om dit vooruit te loop.